روزها همینجوری پشت سرم میگذرن
و من همون ادمیم که بودم
هیچی از جاش تکون نخورده و تغییری نکرده
گاهی وقتا به خدا میگم،خدایا چی توی من دیدی که اینمهمه منو توی این شرایط های سخت قرارمیدی
چرا باید شرایط و اتفاقاتی رو تجربه کنم که خیلی برام زیادین؟!
واقعا اینهمه زیادی برای منی که اینهمه کمم خیلی زیاده.......
نمیدونم تا کی و کجا قراره اینجوری پیش بره،ولی یه چیزو خوب میدونم،اینکه هیچوقت در روی پاشنه نمیچرخه...